www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
house.of.wax.vh-prod.avi Dowiedz się, co aktualnie tłumaczymy! Zajrzyj na napisy.org/subgroup.php
Cześć Matthew, co tutaj robisz tak późno?
Przyszedłem po księgi. Chcę przejrzeć nasze rachunki.
Dobrze sobie ostatnio radzimy.
Ponad dwieście wpłat dzisiaj.
Nazywasz to dobrym utargiem w sobotę?
Gdybyś nie był taki uparty, to gdybyśmy ich nie odesłali stąd.
Kto się przejmuje historią w wosku?
Na świecie są ludzie, którzy kochają piękno.
Ale wielu z nich pragnie sensacji, szokujące!
Niezdrowa ciekawość! Nie będę im dostarczał.
Ich pieniądze są równie dobre jak każde inne.
Powinieneś widzieć ich jak odrzucają je w Muzeum Woskowym...
na 23 ulicy dziś wieczorem: Muza Edenu.
Historia jest taka sama jak u Pani Tussaud's w Londynie.
- Gdybyś tylko mnie słuchał... - Wiem Matthew.
Ustawiłem w sali tortur: Morderstwo, torturowanie, egzekucje...
wystraszą ludzi na śmierć. Nie dbam o taki patronat!
Jesteś wielkim artystą, genialnym rzeźbiarzem.
Jestem zwyczajnym biznesmenem który chce szybko odzyskać inwestycję.
Włożyłem 20 000$ w ten twój historyczny teatrzyk.
- Mogłem lepiej wykorzystać te środki. - Dobrze Matthew.
Od dłuższego czasu czuję, że chcesz rozwiązać naszą spółkę.
- Może będę w stanie polecić cię. - Jak?
Przyjaciel przyprowadzi Sidneya Wallace-a, krytyka aby zobaczył moje prace.
Wallace jest bogaty i sądzę, że będę mógł go przekonać, aby cię wykupił.
To brzmi interesująco.
- Chcę zysku z mojej inwestycji. - Tak Matthew.
Rozumiem.
Zostaw wszystko mnie, a obiecuję ci, że...
- To pewnie oni. - Zaczekam w biurze.
Słyszałem o Wallace-ie. Ma dużo pieniędzy.
Jeśli mu się spodoba, to daj twarde ceny.
- Czy Jarrod tutaj mieszka? - Tak, ma pokój na piętrze.
Polubisz go Sydney. Mówicie tym samym językiem.
Proszę wejdźcie. Dobrze cię znowu widzieć Bruce.
Myślałem, że nie przyjdziesz w tak okropną noc.
Mieliśmy opóźnienie. Musiał być w galerii.
Pan Sidney Wallace. Profesor Jarrod.
- Miło mi. - Mnie również profesorze.
Ten tytuł został mi nadany, gdy zostałem wystawcą.
To ma trochę do czynienia z moją prawdziwą pracą.
Jeśli pozwolicie to pokażę wam na czym ona polega.
Wizyta takiego szacownego krytyka...
może spowodować, że moje dzieci staną się zarozumiałe.
Dla pana są z wosku. Ale dla mnie, ich stwórcy to żyjące istoty.
Tutaj mamy dwóch wielkich kochanków przeszłości.
Kleopatra, Królowa Egiptu, i Mark Antony. Ich ostatnie spotkanie.
Pamiętasz, że Antony wierzył że Kleopatra nie żyje...
zabił się własnym mieczem.
Gdy dowiedziała się co się stało, szybko podążyła za ukochanym.
Zauważyłeś jak sprytnie włosy są zamocowane na głowie?
Tak. Jak to robisz?
Prawdziwe włosy o odpowiednim kolorze i budowie...
jest wciskany w lekko nagrzany wosk za pomocą skalpela...
włos za włosem.
Każdy pęk loków figury jest odtworzony.
Tutaj jest prezydent Lincoln i jego zabójca, John Wilkes Booth...
jedno z moich ustępstw względem czegoś makabrycznego.
To najlepsza figura jaką widziałem. Jakby chciał coś powiedzieć.
- Ciekawe co mówi. - Pewnie by złorzeczył.
Nawet gdy zastrzelił prezydenta Lincolna i skoczył na scenę...
nie mógł się oprzeć zwrócenia do zebranych i ukłonienia się.
Mam go za bardzo upartego człowieka.
- Upartego? - Niewiarygodne.
Przez wiele dni sprzeczałem się z nim stanął tak jak chciałem.
- Masz na myśli, że on odpowiadał? - Oczywiście.
Nie łatwo zamknąć usta aktorowi.
Te grupy są jak wymiarowe obrazy starych mistrzów.
To nie tylko wielki pokaz, to wystawa sztuki.
To właśnie ci powiedziałem.
Tutaj mamy Joannę D'arc, moja ulubiona.
- Rozumiem. Wspaniale zrobiona. - Dziękuję.
Robiłem ją ze 12 razy, a ona nadal nie narzeka.
Co z nią nie tak?
Nie ma autentycznych portretów dostępnych...
więc rzeźbiarze i malarze musieli pracować na modelach.
Nigdy nie znalazłem właściwego, ale kiedyś mi się uda.
To wstyd tak szybko przechodzić po wystawie. Te figury powinno się studiować.
Jesteś bardzo uprzejmy. Moje dzieła mają wiele zalet, podejrzewam...
ale przywrócenie do życia cudownej Marii Antoniny...
Sądzę, że zrobiłem najlepszą pracę.
Nigdy nie widziałem czegoś tak ujmującego.
Ludzie mówią, że mogą widzieć oddech Marii Antoniny...
że jej pierś wznosi się i opada.
Popatrz na oczy, podążają za twoją osobą.
Jest dla mnie bardzo prawdziwa.
Wiesz, jej oczy naprawdę za tobą podążają.
Są zrobione ze szkła, są bardziej współczujące. Ten sam rozmiar i kolor co w rzeczywistości.
Są osadzone w dołach od środka...
przez wydrążenie w szyi, nim nałożona została głowa.
Wybacz mój drogi, że poruszam twoje prywatne sekrety.
Przepraszam. Czasem się zapominam.
Gdyby ludzie wiedzieli co masz w tych ścianach...
nie pomieściłbyś tych tłumów.
Potrzebujesz teraz eksploatacji, więcej reklamy.
- To właśnie mu powtarzam. - Mój wspólnik nie chce się zgodzić.
Nie jest tutaj szczęśliwy. Chce zainwestować w coś innego.
Chcesz być wspólnikiem w tych przedsięwzięciu? Wykupisz go?
Mogę być zainteresowany jeśli moi prawnicy zaakceptują i cena będzie odpowiednia.
Z twoim poparciem zastanawiam się. Może pójdę na ustępstwa.
Niestety. Wyjeżdżam do Egiptu. Finansuję tam wykopaliska.
Wrócę za 3 miesiące, wtedy porozmawiamy...
Jestem z tego powodu bardzo zadowolony.
Intrygujesz mnie profesorze. Wierzę, że nam się uda razem.
- Dobranoc. - Dobranoc.
- Jestem wdzięczny panu... - Wszystko w porządku.
Dziękuję za wizytę i zachętę.
Do zobaczenia za 3 miesiące.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Pan Wallace jest wspaniałym krytykiem sztuki. Słyszałeś co mówił.
Czy cię uszczęśliwił?
Oczywiście tak powiedziałeś. Ale ja nie dbam o sukces.
Świat uzna twoje piękno.
A wy, moi przyjaciele...
Kleopatro, Marku Antoniusza, Lincolnie, Joanno D'Arc, wszyscy.
Podobało by wam się być znowu sławnymi?
Wiem, że by cię to zadowoliło, zarozumiały diable.
To jakbyś się zastrzelił w płonącej stodole.
Nie zrobiłbyś tego bez świateł reflektorów, co?
Naprawdę słyszysz jak mówią?
Oczywiście.
Człowiek musi być trochę szalony aby być dobrym aktorem.
Im szybciej z tym skończę tym lepiej.
Wkrótce skończysz Matthew.
Panie Wallace wraca z Egiptu za 3 miesiące.
Wtedy będzie gotowy do rozmów o interesach.
- Słyszałem go. To nie jest dobre dla mnie. - Ale pewnie...
Chcę coś kupić. Spłacę wszystko w wielkim stylu, ale 3 miesiące to za długo.
Jaką mam gwarancję, że nie porzuci tego interesu?
- Przepraszam. Tylko tyle mogłem zrobić. - Nie mogę zrobić nic więcej.
Chciałbyś się podzielić kwotą 25000$ ze mną?
A ty nazywasz mnie wariatem?
Myślałeś kiedyś gdybyśmy mieli tutaj ogień?
W piwnicy jest 6 beczek wosku. On jest na bazie parafiny.
Jest łatwopalny. To miejsce zapłonie jak fabryka farb.
Spalić? Spalić moich ludzi?
- Myślisz, że jestem mordercą? - Przestań marzyć.
Te kukły są ubezpieczone na 25000$. To po 12500 na głowę.
Miałbyś pieniądze na nowy początek.
Prędzej się zabiję, niż będę oglądał śmierć przyjaciół.
Nie pozwolę ci na to, i zabiję cię jeśli spróbujesz.
Nie bądź głupi.
Musisz tylko potrzeć zapałkę i sprawa załatwiona.
Tak, mój przyjaciel był geniuszem. Wielkim artystą.
Tylko ja mogłem go zrozumieć.
Byliśmy tacy sami Cathy. Tak po prostu.
- Nie mogli go nawet znaleźć po pożarze? - Żadnego śladu.
Spaliło się jak fabrykę farb. Jak wulkan.
Był taki niepraktyczny.
Ale nadal go kochałem.
Gdybym tam był, to mógłbym go uratować.
Mogłeś sam spłonąć.
Tak. Takie jest życie.
Nie ważne ile stracimy, życie toczy się nadal.
Było jakieś ubezpieczenie Muzeum Figur Woskowych?
Tak. Miałem z tym mały problem.
Według umowy o wspólnictwie...
pieniądze miały być przekazane żyjącym wspólnikom.
Firma ubezpieczeniowa upierała się o dowody jego śmierci.
Zawsze chcą zwłok.
Ale w końcu doszło do ugody. Tego popołudnia.
Gwarantowany czek. Spieniężłyem go. Pieniądze mam w sejfie.
- Wiesz co to znaczy kochanie? - Nie co?
Ta mała podróż o której ci mówiłem...
Jesteś takim gnojem!
- Ile dostałeś? - 25000$.
Gdzie chcesz pojechać? Atlanta?
Wodospad Niagara. Możemy kupić licencję w Buffalo.
- Licencję? - Tak. No wiesz.
Dokument legalności.
Dlaczego nie? Może być zabawnie.
Kelner, rachunek.
Pociągnij mocniej Sue.
Chcę mieć talię jak Anna Held.
Jeśli ścisnę mocniej nie będziesz mogła oddychać.
Dobrze. I tak nie potrzebuję zbyt wiele aby oddychać.
Jak mój stary znajomy Matty zwykł mówić:
'Jeśli kobieta nie dba o figurę to facet tego nie zrobi'.
Czy nie chciałaś za niego wyjść za mąż?
Tak, ale zamiast tego się powiesił.
Matty był takim gnojem.
Gdzie twój nowy przyjaciel zabierze cię dziś wieczorem?
Do Hoffman-a na kolację, a potem na wodewil.
- To brzmi interesująco. - Lubi wydawać kasę, dobrze.
Trochę za stary jak dla mnie, ale wygląda bardzo dystyngowanie.
- Jest miły? - Strasznie miły.
Prawdziwy dżentelmen, do czasu gdy wypije kilka drinków.
Tego się spodziewałem.
Idę.
Idę w świat kochanie.
Żadna dziewczyna nie zdobyła głównej nagrody nim nie przeszła 14 ulicy.
- Czy tak to jest? - Pewnie.
Popatrz na mnie.
Nie tak dawno, byłam na ulicy Delancey.
A dziś będę tam pośród świateł ulicy 23-ej.
Teraz, gdy się obudzisz rano to nie pij zbyt wiele.
Nie martw się, nie będę.
On zawsze próbuje mnie upić ale się mam twardą głowę.
Mimo wszystko teraz będę zawsze porządny...
Mam społeczne obowiązki.
Wiesz jak to jest gdy facet... Nie, oczywiście że nie wiesz.
Nie jesteś taki jak ja. Nigdy nie mogłeś być.
Masz tyle rozumu, a ja mam to co mam.
Wiesz, dziwię się, że w ogóle ze mną rozmawiasz.
Co za bzdura. Byłeś dla mnie taki dobry.
Dlaczego nie?
Dziewczyna potrzebuje przyjaciela gdy ma pecha.
Jasny gwint! Popatrz która godzina. Muszę się pospieszyć.
Znalazłaś już pracę?
Nie, ale potrzebują dziewczynę do szatni w Silver Slipper...
i jestem umówiona z kierownikiem.
Znam go. Uważaj na niego.
- Ale dlaczego? Co z nim? - Nic wielkiego.
- O ile potrafisz nachylać się. - Takie rzeczy?
Tak.
- Jadłaś już? - Miałam wszystko czego mi potrzeba.
Dobrze to słyszeć.
- Poza tym, nie płacisz czynszu. - Panie Flannigan zaczeka jeszcze.
Nie licz na to.
Stary myszołów prawie mnie zamknął pewnego razu.
Tam.
Jeśli mi dziś z nim nie wyjdzie to mogę sobie odpuścić.
Podrywa mnie w dobrej taksówce. Żadnego wozu dla niego. Dostojnie.
Mam tylko 50 centów. Kup sobie za to obiad.
- Nie Cathy. - Daj spokój.
Mój przyjaciel da mi dzisiaj pieniądze i postawię ci coś.
Nie potrzebuję złych pieniędzy. Nigdy takich nie miałem.
Powodzenia w Silver Slipper. I nie zapomnij się schylić.
Chwileczkę Panno Allen.
- Dlaczego przychodzisz tak cicho? - Nie chcę nikomu przeszkadzać.
- Dostałaś pracę? - Nie.
- Dlaczego nie? - Miałam problemy z szefem.
Dostaniesz swoje pieniądze.
Cathy obiecała mi trochę dziś pożyczyć gdy wróci.
Lepiej idż tam teraz, bo właśnie wróciła.
- Nie mogę poczekać do jutra? - Nie, nie możesz.
Jeśli chcesz tu spać to idź po pieniądze.
Dobra, spróbuję.
Cathy, tu Sue. Jesteś tam?
Mówię ci, krzyk był z tamtej strony.
Przyjrzyjmy się temu.
- Zwykle jest policjant na rogu. - Dlatego gwiżdżę gwizdkiem.
Cabbie!
- Co się stało mamo? - To Sue.
To niespodzianka. Właśnie myślałam o...
- Co ci się stało kochanie? - Co się stało?
- Zaczekaj chwileczkę. - Co się stało?
- Zaczekaj chwilkę. - Co to jest?
Cathy Gray, moja lokatorka została dzisiaj zabita.
- Co? - Znalazłem ją.
Mężczyzna, który ją zabił był w pokoju.
Próbowałem uciec od niego.
Ale poszedł za mną na ulicę.
Nie, Scott, nie idź tam.
Wszystko w porządku kochanie. Nie bój się.
Już wszystko w porządku. Jesteś bezpieczna.
- Kto znalazł ciało? - Jeden z lokatorów. Jej przyjaciel.
- Sue Allen. - Która to Panna Allen?
- Nie ma jej tutaj. - A gdzie jest?
Nie wiem. Słyszeliśmy jej krzyk.
Gdy poszliśmy jej szukać, jej już nie było.
- Czy wszyscy lokatorzy są? - Wszyscy poza Panną Allen.
Porucznik Brennan będzie chciał wasze zeznania.
Niech nikt nie wychodzi z domu.
Gdy przyjechałem, dziewczyna nie żyła od kilku godzin.
Powodem nagłej śmierci było uduszenie.
Ślad sznura nadal jest na szyi.
Badanie dowodzi, że podano jej jakieś leki.
- Miałeś rację. - Co to jest?
Coś na sen. Może veronal.
Będę wiedział, gdy dostanę wyniki z laboratorium.
Ile trzeba czasu na zadziałanie takiego leku?
To zależy od stężenia.
Pewnie dodano go do drinka.
Tak zwykle się go podaje.
- Interes się nie kręci dzisiaj. - Co?
- 3 samobójstwa i 2 morderstwa.. - I sprawa wypadku od 9.00.
Faceta potrącił samochód.
Nie sądziłem, że jadą aż tak szybko, aby kogoś zranić.
Daj im czasu. Z każdym dniem jeżdżą szybciej.
Mam nadzieję, że ci się tu spodoba kochanie. To najlepsze co mamy.
- Co jest nie tak z tym? - Przywykniesz.
Płyn balsamujący powoduje że podskakują.
Jedno z samobójstw. Tak jak kobieta.
Zawsze muszą mieć ostatnie słowo.
- Dlaczego nie powiedziałeś policji? - Ona tak zrobiła.
Ostatniej nocy nadszedł czas aby to zrobić.
- Nie była w stanie tu przyjść. - To jest zabójstwo pani Andrews.
Ciało Cathy Gray zostało ukradzione z kostnicy zeszłej nocy.
Nie.
Po co ktoś miałby chcieć zabrać ciało Cathy?
Tak samo mało wiemy jak ty.
Mieliśmy już taką sprawę. Matthew Burke.
Czytałem o tym.
I Patterson, zastępca prokuratora zniknął.
Nie znaleziono po nim śladu.
Nie mogliśmy dorwać tego faceta którego widziałeś ostatniej nocy.
To najdziwniejszy opis jakikolwiek słyszałem.
- Żaden człowiek tak nie wygląda. - Na pewno tego nie wymyśliłeś?
Naprawdę go widziałem. Tak jak opisałem.
Był niewiarygodny, ale prawdziwy.
Czy to on mógł zabrać Pannę Gray na kolację?
To niemożliwe.
Powiedziała mi, że był bardzo przystojny.
Tak powiedziała gospodyni domu, to mężczyzna z siwymi włosami.
Nie mamy podejrzanych pasujących do tego opisu.
Jeśli byśmy mieli, to pewnie byłby w szpitalu wariatów.
Proszę nie opuszczać miasta. Gdzie można pana znaleźć?
Ulica Lafayette 27.
- Panna Allen zostanie u nas. - Proszę o to zadbać. To nasz jedyny świadek.
To wszystko. Dziękuję.
Jak się masz?
Otrzymałem ten list z adresem i podpisem profesora Jarroda.
Ale wiem, że on nie żyje. Możesz mi powiedzieć, kto go napisał?
Nazywam się Sidney Wallace.
To dobrze....
Wybacz mi. Podanie mi ręki nie jest najprzyjemniejszą rzeczą.
Moje dłonie już nie są takie same. Usiądź proszę.
To jest Igor. Jest głucho-niemy. Jest jednym z asystentów.
Zamierzam otworzyć inne muzeum figur woskowych pod inną nazwą.
- Jesteś zaskoczony, że mnie widzisz? - Myślałem, że nie żyjesz.
Jarrod nie żyje. Jestem jego reinkarnacją.
Gdy zobaczyłem podpis, myślałem, że ktoś się wygłupia.
Nie rozumiem jak mogłeś uciec przed ogniem.
Dla mnie to również zagadka.
Pamiętam tylko, że próbowałem wydostać się ze studio.
- Nie udawało się, ale jestem. - Straszne przeżycie.
Jakoś udało mi się dotrzeć do domu lekarza.
Nadal mam nogi, ale nie wytrzymają wagi mojego ciała.
Co do moich dłoni, teraz są bezużyteczne.
Jako rzeźbiarz, nie mogę ich kontrolować. Ale do zwykłych czynności są dobre.
- Ale znowu zaczniesz? - Z pomocą moich uczni tak.
Odbuduję wystawę od podstaw.
Dam ludziom to czego chcą:
Sensacji, horroru, szokujących rzeczy.
Wyślij je na ulice aby powiedzieli znajomym...
jak wspaniale być przestraszonym na śmierć.
Pokażę ci jeden z modeli.
Przypominasz sobie sprawę Kemmlera, pierwszy na krześle elektrycznym?
- Tak. - Igor pracuje nad modelem jego głowy.
Ma dziwną obsesję, tym moim brakiem mowy.
Każdą głowę wzoruje na swojej własnej.
Ale teraz wyśmiałem go, bo trochę przypomina Kemmlera.
Przestępstwa z przemocą zostaną odtworzone w wosku...
i wystawione, gdy są jeszcze świeże dla publiczności.
Jak ci się podoba mój plan?
Uda ci się, komercjalnie, pomyśleć, że to nie brzmi jak ty.
- Czy odwróciłeś się od piękna? - Nie.
Ale nie mogę więcej tworzyć.
- Nigdy nie zapomniałem twojej Marii Antoniny. - Ja także.
Będzie pierwsza na wystawie pań.
Ale najpierw ją znajdę.
- Znajdziesz? - To znaczy model.
Tak, będzie piękno, dla porównania jeśli do niczego innego.
Ale każdy przedmiot musi być z życia wzięty.
Jak mogę przekonać widownię, że żyją, jeśli sam w to nie uwierzę?
Mam coś co cię zainteresuje.
Idź za Igorem do piwnicy.
Muszę gdzieś pójść sam.
Jesteśmy. Ciekawe, czyż nie?
Jeden z moich uczni ma właśnie zanurzyć ciało w wosku.
- Ciało? - Tak.
Ciała są zbudowane oddzielnie...
do dokładnego opisu umocnionego kawałka Paryża.
To jest Leon, kolejny uczeń.
- Pan Wallace? - Jak się pan ma?
Wosk jest roztopiony w kotle który widzisz nad kadzią...
w stanie płynnym, podgrzany do wrzenia...
aby rozlał się sam nawet po ciele.
Głowa i ręce, farbowane dzięki mojemu sekretnemu procesowi...
są dołączone do ciała po tym jak pokryje się je skórą z wosku.
Teraz patrz.
Zastanawiam się jak to było zrobione.
To moja własna metoda. Prymitywne ale wystarczające.
- Gdzie znalazłeś miejsce na muzeum? - To jest to, budynek nad nami.
Będzie nadal korzystali z piwnicy jako warsztatu...
to wspaniała lokalizacja, a budynek można wynająć za dobrą cenę.
Mam trochę gotówki, ale potrzebuję więcej. Przynajmniej 30000$.
Dlatego cię tutaj zaprosiłem.
- Przemyślę to. - Dobrze.
Jest prawie gotowa.
Leon, wylej nadwyżkę, i pozwól jej ostygnąć.
Leon, otwórz numer 27.
Chodź tędy, proszę.
Mówiłem ci, że chcę pokazać brutalne sceny.
Tutaj mam ciekawy obiekt.
Tajemnica o której nadal mówią.
Dobrze Leon.
Zobaczyłem te zdjęcie w gazetach. Bardzo podobne.
- Ale to nie może być maska śmierci. - Nie to z pamięci.
Powiesił się w szybie widny.
Proszę wchodzić panie i panowie. Oglądać Muzeum Figur Woskowych.
Zobaczcie komnatę horroru.
Tutaj zaraz są trzy urocze panie.
Chcesz zobaczyć mały Egipt?
Tutaj jest, panie i panowie, mały Egipt, Królowa Haremu...
która tańczyła na wystawie w Colombian w Chicago w 1983 roku.
Czy to wosk, czy może ciało i krew?
Zobaczcie świat wosku, korytarz sławy.
Komnatę horroru.
Wystawę kultur, oświeci wam, zadziwi...
- Myślę, że mógłbym to zrobić. - Nie, nie możesz.
Mógłbym, gdybym przesunął pobyt.
Nie rób tego. Nie mów w ten sposób.
Uważaj młoda damo.
Proszę uważać. Głowa nisko albo stuknę cię w podbródek.
Uwaga.
To co nosisz będzie kapeluszem.
Ciekawe czy mógłbym przypiąć kwiat. Nie ruszaj się. Nie ruszaj głową.
Albo stracisz puder z nosa.
Przyszedł ktoś z torbą popcornu.
Zamknij usta, to w torbę celuję.
Nie w migdałki. Już tu jest.
Popatrz tylko, jest w torbie.
Proszę zobaczyć centrum starych czasów, panie i panowie.
Piękności, które zmarły i były torturowane.
Zapraszam do Komnaty horroru.
Przeżyjcie chwile z notorycznymi mordercami...
którzy zabijali linami, nożami i toporami.
Wstrząsające, pełne dreszczów, dużo brudów za przystępną cenę.
Sądzę, że nie posunąłem się za daleko zatrudniając jego jako portiera.
- Jest dodatkową atrakcją. - Niech pan pożyje z nim tydzień lub dwa.
Jak już się rozkręci, to nie będziemy potrzebowali takich rzeczy.
Wygląda jak prawdziwy.
Byłbyś zaskoczony.
To prawdziwy człowiek. Przepraszam.
Historyczne figury, które pokażę będą bardziej interesujące...
kiedy powiem, że ich twarze powstały z oryginalnych masek śmierci...
które teraz są w posiadaniu pewnych państw europejskich.
Najpierw mamy Anne Boleyn...
drugą żonę Henryka VIII i matkę Królowej Elżbiety.
Z katem, którego Henryk pożyczył od francuskiego króla...
aby głowa Anne była odrąbana od ciała przy minimalnym bólu.
Henryk był troskliwym mężem.
On wymyślił skrót do rozwodu.
Taka gra słowna, niestety.
Tutaj jest kolejna scena historycznej przemocy.
Charlotte Corday i Marat...
jedni z liderów francuskiej rewolucji.
Pani zastała go podczas kąpieli i wbiła mu nóż w serce.
- Uczyniła takie okropieństwo! - Ale szokujące.
Tak, czyż nie? Biedny człowiek był strasznie skrępowany.
Wystawa w tym pokoju zostanie dodana do...
od czasu do czasu, gdy różnorodne zbrodnie zostaną popełnione.
Przeczytacie o nich w gazetach...
i zobaczycie jest wystawione tutaj w muzeum.
Przy okazji, panie...
tak wasz przodek niósł żonę przez próg.
Podczas francuskiej rewolucji...
pewien lekarz wymyślił urządzenie oszczędzające pracę...
aby zajęło miejsce topora kata.
Urządzenie było tak udane...
przy ścinaniu głów francuskich arystokratów...
że nazwali je imieniem twórcy.
Tutaj jest krwawa gilotyna.
Chyba tego nie zniosę.
Proszę się wziąć w garść.
12 lat temu, krzesło elektryczne było użyte po raz pierwszy w Nowym Jorku.
Tutaj mamy oryginalna reprodukcję...
egzekucji Williama Kemmlera 3 sierpnia 1890 roku.
Kemmler zabił bez litości, a 2000 wolt wysłało go do sądu wyżej.
Tortury. W tym przypadku...
Pani Anne Askew, ze szlachty oskarżona o zdradę...
jest przesłuchiwana.
Zbyteczne mówić, że przyznała się że jest zdrajcą.
Kto by tego nie zrobił pod takim naciskiem?
- Czy to twój gorset? - To mój brzuch. Jest wywrócony.
Mnie również nie robi się przyjemnie.
Teraz, moi przyjaciele...
mamy tego wesołego starszego pana, znanego jako nowoczesny Bluebeard
Jak ten imiennik, nie zabijał rozsądnie, ale za dobrze...
i uciekł z ośmioma żonami.
- Czujecie sól? Nie krępujcie się. - Dziękujemy.
Drzwi dalej mamy tajemnicę bardziej współczesną.
Matthew Burke, makler giełdowy.
Znaleziono go powieszonego w szybie windy budynku, gdzie miał biuro.
To było morderstwo, czy może samobójstwo?
Czas pokaże.
'Złe czyny powstaną, i całym światem zawładną, ukazując się człowiekowi"
Dziękuję.
- Lubisz go? - Wygląda identycznie jak wujek Rufus.
Musieli mieć policjanta jak ten w Muzie Edenu.
- Nie byłeś tam czasem? - Nie.
Z tego co widzę co w gazetach, to muzeum jest o wiele lepsze.
Wkrótce się dowiemy.
Poznaj mojego dobrego przyjaciela Sidney-a Wallace.
- Panna Sue Allen. - Cała przyjemność po mojej stronie.
- Słyszałem, że jesteś w mieście. - Powinieneś mnie poszukać.
Oczekuję wielkich rzeczy po Scott-cie. Jest naszym obiecującym rzeźbiarzem.
- Czy on ciężko pracuje? - Nigdy nie wiedział, kiedy przestać.
- Sue pozowała dla mnie. - W rzeczy samej, piękny przedmiot.
Nie jest profesjonalistką. Jest gościem.
Nasze matki się przyjaźniły.
- Byłeś w środku? - Czy jest ciekawie?
Jeśli cokolwiek to za dużo. Ale pewnie nadrobię.
Jarrod, właściciel, jest moim dobrym przyjacielem.
Będziesz nim zainteresowana. Może wejdziemy?
- Te figury są doskonałe. - Chyba się ze mną zgodzisz.
Nie tylko są dobrze zrobione ale również dobrze przedstawione.
- Co o tym myślisz? - Wiem, że są tylko z wosku...
ale są takie prawdziwe od samego patrzenia boli mnie szyja.
Zaczekaj aż zobaczysz Komnatę horroru.
Powiedziałem Jarrodowi, że powinien zatrudnić pielęgniarkę na stałe.
Utracił władzę w swoich rękach.
- Kto zrobił te figury? - Jego uczniowie, ale on nadzoruje prace.
- On jest mózgiem. - Z pewnością zna anatomię.
Sue, co to jest?
- Czy ty płaczesz? - Co się stało panno Allen?
Moja przyjaciółka została zamordowana, a ja ją znalazłam.
Ma na myśli Cathy Gray, jej ciało zostało skradzione z kostnicy.
Dlaczego pomyślałaś o niej teraz?
To jej twarz. Znam każdy jej szczegół.
Obudziłam się w nocy i ją zobaczyłam. Nie mogę o niej przestać myśleć.
Może dlatego widzisz podobieństwo.
- To coś więcej. - To wosk moja droga.
Wiem, ale...
Ale dlaczego miałaby przypominać Cathy?
Chyba mogę to wyjaśnić.
- To przyjemność. - Widzisz panno Allen...
Słyszałem co powiedziała młoda dama.
Figura Joanny D'arc jest tradycyjnym okazem w muzeum wosku.
Została skończona na czas dzisiejszego otwarcia.
Masz rację, moja droga. To więcej niż szansa podobieństwa.
Gdy tworzę ważną figurę, nie mogę wziąć byle jakiej twarzy.
Zobaczyłem zdjęcie twojej Cathy Gray w gazetach.
Jej twarz mnie zafascynowała. I tak się tutaj znalazła.
Unieśmiertelniona jako ofiara wcześniejszego zdarzenia.
- Myślisz, że miałaby coś przeciw? - Nie sądzę.
Cathy uwielbiała 'ciuszki' jak to nazywała. Przebierała się...
i udawała aktorki, które widziała w kinie.
- Nie sądzę, żeby miała coś przeciw. - Więc zostało mi wybaczone?
Nie ma czego wybaczać.
Nie rozumiem tylko jak ona może być tak prawdziwa.
To najlepszy komplement jaki otrzymałem. Dziękuję moja droga.
Czy dobrze usłyszałem imię, Scott Andrews?
- Tak, panie Jarrod. - To rzeźbiarz o którym mówię.
Sidney pokazał mi zdjęcia pańskiej pracy.
Miał rację. Jest pan obiecującym artystą.
- Nad czym teraz pracujesz? - Pracuję nad głową panny Allen.
Pokaż ręce.
Moje również były kiedyś takie.
Zazdroszczę ci.
Chciałbyś być modelem dla mnie mam kilka pomysłów?
Tak. Będę zaszczycony.
Dobrze. Przyjdź jutro z rana, zrobimy przygotowania.
Myślę, że ci się spodoba.
Chcę abyś popatrzył na tę dziewczynę.
- Z przyjemnością. - Kogo ci ona przypomina?
Zastanawiałem się nad tym.
Znałem ją może przez 10 minut...
ale jest coś w jej twarzy...
Nawiedza cię jak twarz Marii Antoniny nawiedzała mnie.
Oczywiście. Powinienem to zauważyć od razu.
Figura z wosku. Największa praca pana Jarroda.
Więcej niż wosk. Ona żyła.
- To znaczy wyglądam jak ona? - Dokładnie tak jak ona.
Raz w życiu artysta czuje rękę Boga...
i tworzy coś co naprawdę żyje.
Tak było z moją Marią Antoniną. Kocham ją.
Ale teraz odeszła. Straszliwie zniszczona.
Może pomożesz mi ją przywrócić z powrotem.
Odwiedzisz mnie? Wkrótce?
Cieszę się.
Zawsze jesteś mile widziana nieważne co robię.
- A pan, panie Andrews rano... - Będę tutaj skory do pracy.
To był bardzo ekscytujący dzień i jestem trochę zmęczony.
Jeśli nie masz mi za złe to się pożegnam.
- Sidney, jedną chwilkę. - Przepraszam. Za moment wracam.
Zapomnij o tym. Słyszałeś co pan Jarrod powiedział.
Twarz Cathy była inspiracją. To portret w wosku.
Dlaczego wydaje się taki rzeczywisty?
Nie cierpię cię odciągać.
W porządku. Zamierzam tu pracować. Zobaczymy to innym razem.
Tak, innym razem.
Nadal jest czas, aby zobaczyć całą wystawę, panie i panowie.
Proszę po bilety do tej pani w budce i zapraszam w prawo.
Zobaczcie świat z wosku i rozwińcie swój umysł.
Zobaczcie Komnatę horroru i przestraszcie się jak nigdy dotąd.
Nie znowu.
Co się stało? Dlaczego krzyczałaś?
Zobaczyłam znowu Cathy.
I mężczyznę, który ją zabił był w tym pokoju.
Musiałam śnić.
Oczywiście, że tak kochanie.
Jasne piwo dla dżentelmena.
Sarsaparilla dla damy.
- I dwa nokauty żytniej. - Dziękuję.
- Dobrze się bawicie? - Jest ekscytująco.
- Czy mili ludzie przychodzą? - Oczywiście.
- Te niedzielne poranki są popularne. - Nie wiem.
To nie wydaje się właściwe wszystkie te dziewczyny pokazujące swe talenty.
Nigdy nie widziałeś takiej wystawy w Provincetown?
Nie martw się, twoja reputacja jest bezpiecznie. Za bardzo się martwisz...
o figury woskowe i postrzeganie potwór w swoich snach.
Potrzebujesz czegoś takiego aby wrócić do rzeczywistości.
Zdrowie!
Pamiętaj, pan Jarrod powiedział że najpierw zobaczył zdjęcie Cathy w gazecie.
Tak. A co w tym złego?
Znałam ją tak dobrze.
Znałam każdy wyraz i one tutaj wszystkie są wyrażone.
Powinny być. Ten facet to artysta.
Jest coś innego co zobaczyłam tego wieczoru w muzeum.
Cathy miała zwyczaj noszenia kolczyka w prawym uchu.
Maiała prawe ucho przebite tylko do tego celu.
Ale to jest także. Jak mógł to zobaczyć na zdjęciu?
- Jak mógł to zrobić tak, chyba że.. - Co?
Chyba, że to jest Cathy.
Zabiorę cię do biura porucznika Brennana jutro.
Powiesz mu to samo co mnie. Jest policjantem, będzie wiedział.
Przekona cię, że coś takiego nie mogło się wydarzyć.
Teraz odpręż się, baw się i ciesz wystawą.
Wiem, że to brzmi niewiarygodnie ale chciałeś abym mówiła ci wszystko.
Sama widzisz, że to jest obsesja niezdrowa jeśli mnie pytasz.
- Powiedziałeś, że Jarrod to kaleka? - Korzysta z wózka inwalidzkiego.
Może chodzić o kulach, ale niezbyt dobrze.
Taki mężczyzna przyszedł i poprosił o zdjęcia Cathy Gray.
Tak to się stało. Każdy detal był szczegółowo oglądany, aby być rzeczywisty.
Ale dlaczego Joanna D'arc miałaby przebijać sobie prawe ucho?
- Dlaczego nie? Wtedy też to robiły. - Oba, ale nie jedno ucho.
Poruczniku to nie podejrzenia. To raczej strach, intuicja.
Intuicja nie pomaga w pracy policjanta. Potrzebujemy faktów.
Przypuśćmy, że zapomnisz i pozwolisz nam się martwić.
To znaczy, że zbadacie to?
- Oczywiście, że tak. - Tak, właśnie to miałem na myśli.
- Oboje myślicie, że zwariowałam. - Nic takiego nam przez myśl nie przeszło.
Dobrze, że wysłuchałeś mnie i byłeś taki cierpliwy. Dziękuję.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Dzięki.
Mówi Brennan. Dajcie mi Shane.
Cześć. Chcę abyś pojechał do ratusza...
i sprawdził człowieka imieniem Henryk Jarrod.
Tak, otworzył muzeum na 29-tej niedaleko Broadway-u.
Tak, muzeum Figur Woskowych.
Wykop wszystko co możesz. Weź listę pracowników i przyjedź.
To jest kopia jej twarzy, zgadza się.
Ale nie wyglądała tak gdy ją zobaczyłem.
- Nie tak spokojna. - Biedne dziecko.
Wiesz, że ten koleś Jarrod jest dobry.
- Myślisz, że lęki panny Allen są uzasadnione? - Do diabła nie. A ty?
To wosk, jak może być czymś innym?
Zostawmy te urojenia, żeby ze snów powstawały takie pomysły.
Więc przyszliście do mnie, zobaczyć moją Marię Antoninę?
Albo może przyszliście tylko popatrzeć?
Panie Jarrod, przepraszam, wiem że nie powinienem dotykać figur.
Nie mógł się pan oprzeć. Proszę się nie przejmować.
Proszę wybaczyć, to jest Leon Averill i Igor.
- Jak się pan miewa? - Igor nie jest nieuprzejmy. Nie mówi.
Leon jest artystą ze swoimi zasadami.
To on zrobił woskowanie figury Joanny D'arc.
- Czy nadal wydaje się rzeczywista? - Jak za życia.
Oczywiście, inne włosy, ale to nie zmienia twarzy.
Zastanawia mnie jak uzyskano tyle szczegółów ze zdjęcia.
Czy Cathy miała kolczyki gdy była fotografowana?
Kolczyki? Nie pamiętam. Czy były Leon?
Nie. Nie sądzę.
Policja usunęłaby biżuterię z ciał czyż nie?
Ale był pan ostrożny i pokazał że każde ucho zostało przebite.
Tak, oczywiście.
Jeśli pominąłbym taki szczegół to pana Jarrod byłby wielce niezadowolony.
Upiera się na realizmie.
Mogę to zrozumieć.
Za chwilkę Leon.
W tym pudle jest coś co cię zainteresuje. Otwórz je Leon.
Pan Andrews pozwolił nam na zrobienie odlewu głowy, którą zrobił od pana.
Leon właśnie skończył ją w wosku. Podoba się panu?
To trochę szokujące zobaczyć własną głowę oderwaną w ten sposób.
- Sądzę, że jest duże podobieństwo. - Tak, i nie.
Andrews jest sprytny, ale jak każdy nowoczesny rzeźbiarz...
ma zbyt wielką wyobraźnię. Poprawiłby rzeczywistość.
Do mojej Marii Antoniy potrzebuję tylko ciebie.
Prawdziwą ciebie.
Nic innego mnie nie zadowoli.
Przyjdziesz jeszcze się ze mną zobaczyć kochanie?
Wiesz, że ten koleś Jarrod szybciej znajduje tych facetów niż my?
To właśnie przedstawia w reklamie.
Popatrz na to. Nawet skręcenie w szyi.
Ta sprawa mnie niepokoi. Gdzie jest Burke? Kto go ma?
- Kto by go chciał? - Lepiej dowiedzmy się szybko.
- Czytałeś te nowiny w prasie? - Tak, to sensacja.
Szef mnie wezwał dziś do biura.
Jeśli nie będę ostrożny, to mnie wyślą do Bronxu.
Chodź tutaj Jim.
Pamiętasz Petersona, zastępcę prokuratora, który zniknął?
Pewnie.
Czy Booth wygląda jak Wilbur czy ja już zaczynam wariować?
Lekko przypomina po linii warg.
Włosy są inne, oczywiście, ale inne cechy są jak Pattersona.
Może wyglądał jak Booth. Znam manekiny wyglądające jak ludzie.
Jaskoniowiec to jak dwie krople wody podobny do komisarza.
Proszę. Nie dotykać okazów.
- Czy nie umiesz czytać? - Przepraszam.
Popatrz, skąd byś wziął twarz faceta, który zastrzelił Lincolna?
- Ze zdjęć. - Były wtedy robione?
Jeśli pójdziesz do biblioteki miejskiej...
znajdziesz album Matheew Brady-ego ze zdjęciami z wojny secesyjnej.
- Pracujesz tutaj? - Tak.
- Robisz takie rzeczy? - Niektóre.
Jak się nazywasz?
Leon Averill. A pan?
Jim Shane. Jestem inżynierem na 9 ulicy. Fajnie było cię spotkać.
Znasz mnie. Nie pamiętam nazwisk, ale nie zapominam twarzy.
Jeśli mogę zabrać mufkę tego to może będę ją mógł umieścić.
To było dawno temu.
Panie Wallace, jestem porucznik Brennan, sierżant Shane.
- Miło poznać. - Może pan usiądzie?
- Przepraszam, że kazałem czekać. - Wszystko w porządku.
To jest pierwszy raz gdy odwiedzam posterunek policji.
O co mnie się podejrzewa?
O nic. Myślimy, że może nam pan pomóc.
Słyszeliśmy, że pana wspólnikiem jest ten sam profesor Jarrod...
którego muzeum na 24 ulicy spłonęło jakiś czas temu.
To prawda.
Ten profesor podobno zginął w pożarze.
- Najwyraźniej, zaszła mała pomyłka. - Podejrzewacie go o jakąś zbrodnię?
- Nie mieliśmy na myśli jego. - Jesteśmy ciekawi.
Tak jak firma ubezpieczeniowa.
Co pan wie o jego pracownikach?
- Jest Scott Andrews, mój protegowany. - Tak, wiemy o nim.
Jest Igor głucho niemy i Leon który robi pracę przy wosku.
Averill ma dziwny charakter. Pijak od czasu do czasu, ale świetny artysta.
Widziałem niektóre szkice. Jeden Zbawiciela ze swoim uczniem.
Wspaniała robota.
- Chyba nie byłem wielce pomocny. - Nigdy nie wiadomo. Dziękuję.
- Proszę nie wspominać tego koledze. - Nie będę.
Wiecie, trochę rywalizujemy z Jarrodem.
Jest dziwny, nieprzewidywalny ale sądzę, że jest uczciwy.
- Jestem tego pewien. Dziękuję bardzo. - Żaden problem. Życzę dobrego dnia.
Pamiętaj, mówiłem, że znam tego faceta z bokobrodami?
Pamiętasz tego artystę w Sing Sing, który namalował 'Ostatnią wieczerzę' w swojej celi?
Hendricks. Nazwali go geniuszem i dali zwolnienie warunkowe.
Ale kiedy wyszedł, zaczął pić.
Złamał zasady warunkowego jakiś rok temu. Kiedyś był poszukiwany.
- Carl Hendricks? - To on. Zwany, Leon Averill.
- Proszę go przyprowadzić. - Zrobi się.
Więcej goryczy na twarzy chłopcze.
Pamiętaj, ten człowiek był bardzo doświadczony przez świat...
i gardzi wszystkimi ludźmi.
Zrób głębsze linie wokół dołków przy ustach.
Nie za bardzo.
Tak. Teraz lepiej.
Czego bym nie dał za twoje palce.
- Dziękuję panie Jarrod. - Przepraszam, że cię tak długo trzymałem Scott.
Wszystko w porządku. Panna Allen się ze mną dzisiaj spotka.
To jej urodziny. Idziemy świętować do Chiles.
Wspaniała istota.
Martwiłem się. Szok, gdy dowiedziałem się, że martwa dziewczyna podsunęła jej dziwne pomysły.
Wiem.
Zabrałem ją do porucznika Brennana aby jej wyjaśnił.
To bardzo dobrze. Wspaniale.
Zanim pójdziesz, mógłbyś podjechać do Metzgers dla mnie?
- Do Metzgers? - Tam gdzie robią sztuczne kwiaty.
Robią tło dla tej nowej grupy. Popatrz tylko.
Wiesz czego chcę. Poradź im odnośnie koloru.
Poszedłbym sam, ale trudno mi się jest wyrazić.
Wiem. Chętnie to zrobię. Pójdę od razu.
Dziękuję bardzo.
Prześledziłem go dokładnie.
Czasami, tak bardzo się trzęsie jakby mu miały zęby wypaść.
- Czy to wszystko co miał na sobie? - Tak.
Żadnych pieniędzy?
Złota.
"Dla Wilbura Pattersona...
"Z szacunkiem i podziwem.
"Biuro Prokuratora. 25 Grudzień 1990.
Skąd to masz?
- Znalazłem. - Gdzie?
- W tramwaju. - Jakiej linii?
- Trzecia w centrum. - Kiedy?
Nie pamiętam, to było z miesiąc temu.
- Zamknij go pod zarzutem morderstwa. - Nie, znalazłem to.
Nie znałem właściciela. Nigdy go nie widziałem.
Zamknij go.
Proszę, tylko nie do celi jestem chory.
Nie widzicie, że mam zszargane nerwy?
Proszę, mogę dostać jedną małą...
Mogę dostać coś do picia...
Nic nie dostaniesz póki nie powiesz skąd masz ten zegarek.
- Zabrać go. - Puść.
Nie powinnaś tego robić kochanie.
Czy to Cathy.
To ciało Cathy pod woskiem.
Wiedziałam. Wiedziałam cały czas.
Wszystko co kochałam, zostało mi zabrane.
Nie ty, moja Maria Antonina za co dam ci życie wieczne.
Tutaj odtworzyłem Joannę D'arc. To ciekawy proces.
Jeśli masz tyle cierpliwości, kochanie to pokażę ci jak to się robi.
Nie zniosę tego.
Dobrze.
Dobrze. Powiem ci co wiem.
Patterson zginął, bo wyglądał jak Booth.
- Zabiłeś go. - Nie, nie. Jarrod w pracowni.
Jego ręce się nie nadawały. Musiał mieć okazy z życia.
- Pomogłeś mu? - Nie, oni już byli martwi.
A co z Burkiem?
On też tam jest. W wosku.
On podłożył ogień w starym muzeum.
Jarrod się uratował ale potem zwariował.
- Cathy Gray? - Joanna D'arc. To Cathy.
Jest tam z całą resztą. Całe to miejsce to kostnica.
To samo zrobi z Sue Allen, jeśli ją dopadnie.
Musisz go powstrzymać, nim znowu zabije.
To przestraszone spojrzenie psuje twoją piękną twarz.
A co jeśli będzie widać, nawet przez wosk?
Jesteś tam?
Gdzie jest Sue?
Gdzie ona jest?
Koniec nadejdzie szybko moja droga.
Jest ból ponad bólem, i cierpienie tak intensywne...
poraża umysł w trwałe zapomnienie.
Znajdziemy nieśmiertelność razem...
bo będą mnie pamiętać z twojego powodu.
Gdzie jest Jarrod?
Andrews, gdzie jest Jarrod?
W piwnicy. Ma Sue
Zajmij się nim.
Okaz Numer 1.
Prawie straciłeś głowę. Czy będziesz tą trzymał na zapas?
Nie, dziękuję.
Nigdy nie zapomnimy ciebie i twojego mężczyznę. Dzięki tobie, nadal żyjemy.
Ale przy każdym goleniu nadal czuję ostrze gilotyny.
- Proszę, nie mówmy o tym więcej. - Tak, masz rację.
Panie Brennan, dziękuję za użyczenie płaszcza.
- To było nic. - Wiele to dla mnie znaczy.
Gdy odkryłem, że nie jesteś ubrana zbyt ciepło...
Nie chciałem, abyś się przeziębiła.
Do widzenia panie Brennan, i dziękuję za wszystko.
- Niech pana Bóg błogosławi Shane. - Dziękuję panno Allen.
Do czasu, gdy on wyjdzie z Sing Sing...
tej głowie wyrośnie długa broda.
tłumaczenie: _-=Gural=-_ napisy.org SubTitles Group
Dowiedz się, co aktualnie tłumaczymy! Zajrzyj na napisy.org/subgroup.php
tłumaczenie na potrzeby własne;
wszelkie prawa autorskie zastrzeżone;
wprowadzanie zmian bez zgody autora zabronione;
napisy przeznaczone wyłącznie do celów nie komercyjnych;
>> Napisy pobrane z http://napisy.org << >>>>>>>> nowa wizja napisów <<<<<<<<